Voor Maurice. Voor iedereen met Long Covid.
Verslag van de 62 kilometer lange sponsorloop van
Marcel Bogers van Tilburg naar Halsteren
Leestijd: 7 minuten | 62 kilometer | 14 juni 2026
14 juni 2026 start van de run
Op zondag 14 juni 2026 beleefden wij als familie een dag
die we nooit zullen vergeten.
Mijn oudste zoon Marcel liep een sponsorloop van 62 kilometer van Tilburg
naar Halsteren
om aandacht te vragen voor Long Covid en geld in te zamelen voor de
Long Covid Stichting.
De aanleiding was persoonlijk: zijn broer Maurice heeft dagelijks te
maken met de gevolgen van long covid.
Op de foto: Marcel vertrekt 's morgens (04.45 uur)
vroeg vanaf van der Valk Gilze - Tilburg
Marcel is vertrokken en live te volgen
Dankzij de Garmin LiveTrack-link die Marcel had gedeeld,
konden we zijn supermarathon bijna op de voet volgen.
Zo konden we onderweg meerdere tussenstops maken om hem aan te moedigen,
bij te tanken met eten en drinken en hem van de nodige geestelijke
ondersteuning te voorzien.
Bij een tocht van 62 kilometer is dat immers geen overbodige luxe!
Klik op de kaart om te vergroten
Lopen door de bossen bij Rijen 6.18 uur
Zonsopkomst in de duinen en bossen 6.20 uur
Na ongeveer 11 kilometer bereikt Marcel Dorst. Een wel heel toepasselijke plaatsnaam als je beseft dat er nog zo'n 50 kilometer gelopen moet worden. Gelukkig is de verzorgingsploeg nooit ver weg en gloort er licht aan de horizon. Op naar de volgende kilometers!
Na de passage door Dorst hoefde Marcel gelukkig niet lang dorst te hebben. Verspreid door heel Nederland zijn gratis drinkwaterpunten te vinden waar sporters hun watervoorraad kunnen aanvullen. Een uitkomst tijdens een tocht van 62 kilometer, want zonder voldoende vocht kun je de finish niet halen! Gelukkig kon de waterzak onderweg weer worden gevuld voor de volgende etappe richting Hoeven.
Tip: De locaties van alle openbare drinkwaterpunten zijn
eenvoudig te vinden via de website van Drinkwaterkaart
Nederland.
Zo kom je onderweg niet snel zonder water te zitten.
Na 20 kilometer doemt Breda op aan de horizon. Terwijl de meeste Bredanaars zich nog eens lekker omdraaien in bed, is Marcel al uren onderweg. Zijn hartslag draait inmiddels zo'n 140 toeren per minuut en de teller staat pas op een derde van de totale afstand. De marathon van een gewone sterveling is al gelopen, maar voor Marcel begint het avontuur eigenlijk pas net.
Een blik op de Garmin Smart Watch vertelt dat er nog een hele marathon te gaan is. Gelukkig zit ruim een derde van de route er al op. Gewoon blijven lopen en positief denken. Als het goed is zijn mijn ouders onderweg met mijn spullen, wat extra brandstof en natuurlijk de broodnodige support.
Ook voor de supportploeg ging de wekker vroeg. Eerst moesten we de koffers van Marcel ophalen bij Van der Valk Gilze-Tilburg, waar hij had overnacht. Daarna begon onze eigen speurtocht. Gewapend met Google Maps, Garmin LiveTrack en een flinke dosis enthousiasme gingen we op zoek naar Marcel om hem voor het eerst deze ochtend te ontmoeten. Gelukkig hoefden wij geen 62 kilometer te lopen, maar eenvoudig was het soms ook niet om hem precies op tijd te onderscheppen!
Net voor Hoeven parkeren we de auto en wachten vol spanning op onze hardlopende held. En ja hoor, daar komt Marcel al aangesneld. Na een korte begroeting en een paar bemoedigende woorden wordt er meteen overleg gepleegd. Moeder Nellie heeft de route al bestudeerd en stelt voor om door te rijden naar de kerk in het centrum van Hoeven. Daar is een drinkwaterpunt. Bovendien is het een mooie gelegenheid om even op adem te komen, kunnen de voorraden worden aangevuld en maken we samen het plan voor de volgende kilometers. De missie gaat verder!
Hoeven: we zijn op de helft!
In het centrum van Hoeven vinden we precies wat we nodig hebben: een
drinkwaterpunt. Tijd om de watervoorraad aan te vullen, wat te eten
en te drinken en even de balans op te maken. De eerste 31 kilometer
zitten erop, de helft van de tocht is volbracht.
Na een korte pauze maken we de afspraak voor de volgende
ontmoeting. Die zal plaatsvinden op de parkeerplaats bij het tennispark
in Bosschenhoofd, vlak bij Breda Airport, beter bekend als Vliegveld
Seppe.
We wensen Marcel een behouden vervolg van zijn tocht toe, maken een
kruisteken voor een goede afloop en gaan ieder weer op weg naar de volgende
afspraak.
(Tussen haakjes: Marcel ziet er nog opvallend fris uit en voelt zich
goed. Dankzij zijn Garmin Watch houdt hij zijn tempo, hartslag en conditie
nauwlettend in de gaten. Tot nu toe verloopt alles volgens plan.)
De supportploeg groeit
Na de stop in Bosschenhoofd spreken we af elkaar opnieuw
te ontmoeten net voorbij Rosada Outlet Shopping Center in Roosendaal.
Dat betekent voor de supportploeg weer rekenen en plannen: hoe laat
zal Marcel daar arriveren? Gelukkig kunnen we zijn voortgang nauwkeurig
volgen via Garmin LiveTrack, zodat we niet voor verrassingen komen te
staan.
Ondertussen draait ook het thuisfront op volle toeren. Via de Life360-app
delen we onze locatie met Maurice en Daniëla, zodat iedereen weet
waar de lopers én de begeleiders zich bevinden. Niet veel later
komt het bericht binnen dat Maurice, Daniéla en Anouk ook onderweg
zijn naar het volgende ontmoetingspunt om Marcel een extra steuntje
in de rug te geven. De verrassing is compleet en de supportgroep groeit
met de kilometer. ;-)
Op de foto zien we een blij weerzien van Marcel met Maurice, Daniela
en Anouk. Duimen omhoog, de sfeer is uitstekend en de steun van familie
en vrienden geeft Marcel zichtbaar extra energie voor het vervolg van
zijn indrukwekkende tocht naar Halsteren.
De mobiele pitstraat
Na een kleine 50 kilometer begint de mobiele pitstraat
steeds belangrijker te worden. Terwijl Marcel onverstoorbaar zijn kilometers
blijft afwerken, draait achter de schermen een complete ondersteuningsoperatie.
Waterzakjes worden opnieuw gevuld met sportdrankpoeder, er wordt gegeten
en gedronken en een warme beker bouillon gaat er goed in. Allemaal kleine
dingen die tijdens een tocht van 62 kilometer een groot verschil kunnen
maken.
Ook het hoofd moet koel blijven. Letterlijk én figuurlijk. Marcel
voelt zich nog steeds goed en houdt zijn prestaties nauwlettend in de
gaten met zijn Garmin Watch. Zijn tempo, hartslag en energieniveau blijven
binnen de geplande marges. Dat geeft vertrouwen voor het vervolg van
de tocht.
Een belangrijke wijziging in de tactiek dient zich ondertussen aan.
Moeder Nellie besluit het laatste deel van de route met de fiets af
te leggen, zodat Marcel onderweg extra ondersteuning heeft. Niet alleen
voor een praatje of een aanmoediging, maar ook om indien nodig snel
eten, drinken of andere spullen aan te reiken.
Marcel en Nellie zetten samen koers richting Halsteren. Kilometer voor
kilometer komt de finish dichterbij.
Water, poedertjes, warme bouillon (lekker zout) voor de laatste 15 kilometer
Het hoofd koel houden letterlijk en figuurlijk
Mobiele ondersteuning
De mobiele pitstraat in actie.
Terwijl Marcel een korte stop maakt voor bevoorrading en overleg, wordt
de fiets klaargemaakt voor Nellie, die hem tijdens de volgende etappe
zal begeleiden.
De motorploeg neemt voorlopig afscheid en zet koers naar de volgende
ontmoetingsplaats in Heerle
Samen naar de finish:
Moeder Nellie en Marcel zijn vertrokken voor het laatste deel van de
tocht.
Kilometer voor kilometer werken zij samen toe naar het einddoel in Halsteren.
Een prachtig beeld van doorzettingsvermogen, steun en familiebanden
Voor de supportploeg in de auto is het een mooi gezicht
om moeder en zoon samen op weg te zien naar het einddoel.
De kilometers beginnen inmiddels te tellen, maar de finish komt steeds
dichterbij.
Samen zetten zij koers naar Halsteren, waar familie, vrienden en buren
hen vol verwachting opwachten.
We zijn er bijna
De kilometers beginnen inmiddels zwaar te wegen, maar
de finish komt steeds dichterbij.
In Heerle volgt nog een laatste tussenstop.
Niet alleen Marcel moet even bijtanken, ook de supportploeg neemt de
tijd voor een korte pauze en een praatje.
Er wordt nog wat gedronken, de laatste plannen worden doorgenomen en
de stemming zit er nog altijd goed in. De motoren staan klaar, de fiets
is paraat en Marcel oogt nog steeds vastberaden.
Het einddoel ligt inmiddels binnen handbereik.
Een laatste stop in Heerle. De motorploeg, de fietsbegeleiding
en Marcel nemen nog even de tijd om bij te tanken voordat de laatste
kilometers naar Halsteren worden ingezet. De finish lonkt.
Door het land van zijn voorouders
De finish komt nu echt dichtbij. Op de Schansbaan in Halsteren
pikken we Nellie en Marcel weer op. We bevinden ons hier in het prachtige
natuurgebied Fort de Roovere, een plek die niet alleen bijzonder is
vanwege de natuur en geschiedenis, maar ook vanwege de familiebanden
die hier liggen.
Ooit behoorden deze gronden toe aan Jacobus
Bogers, de betovergrootvader van Marcel. Generaties geleden werkte
de familie Bogers hier op het land en werden in deze streek asperges
geteeld. Terwijl Marcel zijn laatste kilometers aflegt, loopt hij dus
letterlijk door een gebied waar zijn voorouders hebben gewoond en gewerkt.
Dat geeft deze tocht een extra bijzondere dimensie. Wat begon als een
sponsorloop voor de Long Covid Stichting, is inmiddels ook een reis
geworden langs familiegeschiedenis, herinneringen en verbondenheid.
Marcel en moeder Nellie trekken samen door het natuurgebied Fort de Roovere. Een bijzonder moment, want deze streek was ooit eigendom van Jacobus Bogers, de betovergrootvader van Marcel, en vormde jarenlang het decor van de aspergeteelt van de familie Bogers.
Met Halsteren binnen handbereik en de finish bijna in zicht, lijken verleden en heden hier even samen te komen.
Marcel is in aantocht!
Nieuwsgierig staan we op de uitkijk. Waar blijft onze
supermarathonloper? Na ruim 62 kilometer onderweg te zijn geweest, moet
het nu elk moment gebeuren.
En dan klinkt er geroep: "Daar komt hij!"
In de verte verschijnt Marcel. Ondanks de vele kilometers in de benen
heeft hij ons al gezien en zwaait hij enthousiast naar de mensen die
hem staan op te wachten. Achter hem fietst moeder Nellie, die hem tijdens
de laatste en zwaarste kilometers heeft begeleid en geholpen om door
te zetten richting de finish.
Onder luid applaus van familie, vrienden, buren en bekenden bereikt
Marcel zijn eindbestemming. Maar het mooiste moment moet dan nog komen.
Op de beelden hieronder is te zien hoe de broers Marcel en Maurice elkaar
in de armen vallen. Een eenvoudig gebaar, maar één dat
alles samenvat waarvoor deze tocht werd gelopen.
Niet de 62 kilometer, niet de sportieve prestatie en niet het opgehaalde
geld staan op dat moment centraal. Het gaat om twee broers, verbonden
door liefde, steun en hoop.
Voor velen was dit het meest ontroerende moment van de dag.
Een heldenonthaal in Halsteren - Een omhelzing bij de finish
De finish - De missie is volbracht.
Meten is weten, handig zo een Strava app.
De prestatie: Er is een gigantische afstand van 61,47 kilometer afgelegd.
Dit is aanzienlijk langer dan een reguliere marathon (42,2 km) en valt
onder de categorie ultramarathon.De tijd en het tempo: De hardloper
heeft hier 10 uur en 14 minuten over gedaan, met een gemiddeld tempo
van precies 10:00 minuten per kilometer. Dit constante, rustige tempo
is typerend voor extreme duurlopen waarbij krachten nauwkeurig verdeeld
moeten worden.
Wat begon als een sponsorloop van 62 kilometer, groeide
uit tot een dag vol doorzettingsvermogen, familiebanden, vriendschap
en hoop. Een dag die de familie Bogers nooit meer zal vergeten.