De jacht in de polders van het Glymes

Voordat ikzelf naar de eeuwige jachtvelden vertrek, noteer ik hier mijn jeugd herinneringen
voor wat betreft het jagen en de jacht van mijn vader en ooms in de polders van Lepelstraat.
Niet alleen het jagen, maar ook de taferelen in en om thuis komen aan bod.
Zoals het slachten van de dieren, het gereed maken van de wild maaltijd en het bourgondisch
leven op Boerderij Hoeve 't Slot. Daar waar ik ben opgegroeid aan de Brabantse Wal.

foto's maken met kinderen

Bovenstaande foto van Gommert Bogers met zijn dubbelloops jachtgeweer.
Foto destijds door mij gemaakt in de kamer van boerderij "Hoeve 't Slot".
Het geweer had hij destijds gekocht in Bergen op Zoom. En zijn oude Flobert daar ingeruild.

Terug naar overzicht


jachtakte-gommert bogers

Deze jachtakte is afgegeven in Halsteren op 4 september 1967, door het Hoofd van de plaatselijke politie. Op de jachtakte is te lezen dat deze geldig is tot 1 april 1968. Dus een geldigheid van nog geen jaar. Een dure hobby Hfl 75,-- gulden.

wapenvergunning jachtakte

De jachtakte had betrekking op een dubbelloops jachtgeweer kaliber 12 No 531 merk de Beaumont. Ze wisten toen ook al de burger een poot uit te trekken met recognitie (gerechtelijke erkenning), zegelrecht, leges en bijdrage aan het jachtfonds.

jachtgeweer merk de Beaumont

Dit is hem dan, foto van het dubbelloops jachtgeweer merk de Beaumont met een kaliber van 12.
De trots van mijn vader. De lopen hadden een inwendige diameter van 17 mm.
Dit is wel handig om te weten welke hagelpatronen men moet kopen.
Als klein manneke mocht ik altijd mee naar de wapenwinkel om patronen te kopen.
Later ging ik er zelf naar toe, maar dan voor mijn luchtbuks om kogeltjes.

Piet bogers mert jachthond

Mijn grootvader opa Petrus Piet Bogers poseert hier trots met zijn jachthond. Foto gemaakt op "Hoeve 't Slot" te Lepelstraat. Het jagen op wild was niet alleen een hobby, maar ook een levensbehoefte. Er werd geschoten op allerlei gevogelte zoals spreeuwen, mussen en ook eenden, fazanten en patrijzen.. Die belandden dan 's avonds in de pan en smaakten heerlijk. Mijn opa (zo vertelde mijn vader) dronk er altijd Franse wijn bij uit de Bourgogne Moulin A Vent. Laat ik nu ook een Beaujolais liefhebber zijn.

jachtvergunning

Op latere leeftijd heeft mijn vader op vrijwillige basis zijn geweer ingeleverd en onklaar laten maken. De reden was dat hij nauwelijks nog aan de jacht meedeed en ook geen jachtakte meer ging halen. De jachtwet zegt niet volgens mij dat je met jagen moet stoppen op een bepaalde leeftijd? Nadat het jachtgeweer onklaar was gemaakt kon hij het geweer op halen om aan de muur te hangen. Bij mij thuis heeft het ook nog een tijdje in het trapgat gehangen.



De Beaumont is een mooi jachtgeweer. De kolf was van mooi glimmend hout en het geweer was versierd met allerlei gravures. Mijn vader onderhield zijn geweer of als het een baby was. Na gebruik werden de lopen gepoetst en werd het metaal in de olie gezet en het hout in de boenwas. Nadat het geweer onklaar was gemaakt zijn de beide trekkers en de haan vast gezet.

Aan de leren riem van het geweer was dit houdertje bevestigd met nummer 12 er in geslagen. Ik weet niet waar dit voor diende, misschien om er een hagelpatroon in te klikken ? En nummer 12 gaf zeker het kailber van het jachtgeweer aan ?

Alphonsus de Bruijn te Antwerpen had grond in de gemeente Nieuw Vossemeer, welke mijn vader het jachtrecht gaf om op de jagen.

Jacht percelen contracten geschreven door mijn vader voor DLT Laane-Fich uit Breda. Het land wat werd gepacht was meestal ook het land waarop het jachtrecht berusten. Liep de pacht af dan was ook het jachtrecht afgelopen.

schoonmaken jachtgeweer

Hier een afbeelding van het hagelgeweer met de poetsdoos. De stok was deelbaar (3 delen)
en door middel van schroefdraad aan elkaar te bevestigen.
Er zaten 2 verschillende soorten borstels in om de loop inwendig te reinigen.

pachtrecht

Mevr. Wed J Hoedemakers Asselbergs Stationsstraat 16 Bergen op Zoom stelde haar perceel ter beschikking voor de jacht aan Gommert Bogers. Ondertekend in Augustus 1955. Toentertijd mocht er op allerlei wild en gevogelte worden geschoten anno 2018 zijn de regels strenger en aangepast. Dit i.v.m. beschermde diersoorten en vogelsoorten. Het pacht geld werd ook weleens contant betaald. Ik ging dan met mijn vader mee naar de dames in Bergen op Zoom om af te rekenen. Ze woonden in een chique flat en ik keek mijn ogen uit. Mensen van stand noemde ze dat. Ik was toen een jaar of 10-12 denk ik. Mijn vader dronk daar dan een borreltje en rookte een dikke sigaar. Ik weet niet wat ik kreeg, zal wel een lekkere koek geweest zijn.

jachtvergunning

Vergunning tot het, met afwijking van de voorschriften bij of krachtens de jachtwet gegeven en met inachtneming van de aan de voet van deze vergunning gestelde voorwaarden en/of beperkingen, op de gronden in gebruik bij en/of in eigendom toebehorende aan : G.J.H.M. Bogers voornoemd: Dirven van Hasselt; J.C.L.M. Pertys Pertijs Groesbeekseweg 39 te Nijmegen: Th Laane Nieuwe Uitley 26, Den Haag, Dames A. en H. Heumakers, Bredasestraat 82, Bergen op Zoom. gelegen in de gemeenten Halsteren en Nieuw-Vossemeer. opsporen bemachtigen en doden van: houtduiven, zwarte kraaien, kauwen, Vlaamse gaaien, eksters en konijnen met gebruikmaking van een geweer, hetwelk voldoet aan de ingevolge artikel 22 eerste lid onder a van de etc. etc.



Maria Pertijs Wijnen kwitantie

Betaling van de landpacht aan Maria Pertijs Wijnen datum 26 oktober 1965. Maria was een nicht van mijn vader. Haar moeder en zijn vader waren broer en zus. Welk stuk land of waar het zich bevond kan ik me niet meer herinneren. De familie Pertijs waren trouwe bezoekers van Hoeve 'T Slot.

Het onklaar maken van het geweer. Aan de onderzijde zijn beide lopen doorboord met 2 gaten. Ook zijn de beide trekkers vast gezet. Doodzonde dat zo een mooi geweer wordt toegetakeld. Maar ja beter dan dat het helemaal in de schrootbak verwijnt.


In het najaar werd de jacht geopend en trokken de jagers er op uit. De broers van mijn vader Harrie en Lindert gingen dan ook mee. Ook was de jacht voor notabelen uit de streek. Zoals advocaten directeuren en doctoren. Jan Frijters van de Plametha kwam bij ons ook nog al eens over de vloer. Na de jacht stond de erwtensoep klaar die mijn moeder had gekookt. Jan kreeg zijn laarzen niet uit, "dat zal ik wel even doen voor Hfl 25,-- "; riep mijn moeder. En jawel zo gebeurde het, en boter bij de vis. De prooi werd onder elkaar verdeeld en al gauw lag de kelder vol fazanten patrijzen en hazen. De hazen moesten eerst afsterven en lagen dan een dag of 5 in de kelder. Iedere keer dat ik in de kelder de jam wilde pakken keek dat beest in mijn ogen. Later in de week moest ik hem vast houden, zodat mijn vader hem kunnen villen. Dat deden we op de zuul garage of te wel de oude koestal. Jezus wat stonk dat beest, maar dat bleek normaal te zijn als zijn jas uit ging. Ik kreeg zo anatomische les en mijn vader als een goochelaar met zijn mes ontdeed dat arme beest van zijn heerlijke vacht. Die werd opgevuld mat stro en ten droge gehangen. Deze hazen vellen en konijnen vellen werden later opgehaald door "De Slaper" uit Lepelstraat, die gaf er nog een paar kwartjes voor. Dan ging de haas de pan. een halve blok boter, laurier bladen, spekjes, peper en zout en braden maar. Dan een paar uur laten pruttelen en de wijn in laten rekken en met zijn allen vlogen we er op af als dat beest zijn beste tijd gehad heeft. Een lekker stuk brood er bij en smullen maar. Zo kon mijn moeder ook verschrikkelijk goed fazanten, patrijzen en koeientong klaarmaken. Tijdens het opschrijven van dit verhaal loopt het water uit mijn mond en komt de geur me weer tegemoet. Had ik maar een jachtgeweer....